Drie weken met een Teardrop Caravan prototype: eenvoud die ruimte maakt
- Pure Camper
- 1 dag geleden
- 5 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 10 uur geleden
Het is 2022 en op een heldere ochtend staan we naast ons eerste teardrop prototype, met de sleutels in de hand. Binnen ruikt het naar nieuw hout. De lucht is koel, maar de zon belooft later op de dag warmte. Drie weken met kinderen en beperkte ruimte vereisen dat alles soepel verloopt. Zal onze eerste test slagen? Met een minimalistisch ontwerp hopen we meer ademruimte te creëren.
Als ontwerper van de Pure Camper richt ik me op de totale beleving. Een compacte ruimte functioneert alleen als elk detail perfect is. Het ontwerpen van een teardrop caravan was een uitdaging. Deze reis—van Nederland naar Duitsland, Oostenrijk, en vervolgens de oversteek naar Elba—was geen showroommoment, maar een echte test om te zien of alles werkte.
Van vertrek tot Elba: het ritme met een Teardrop Caravan
Het ritme ontstond al op dag één: rijden, stoppen, openen, landen. Met een Teardrop Caravan merk je snel dat aankomen niet draait om uitpakken, maar om één handeling die de plek “van jou” maakt. De achterklep omhoog, de keuken open, water klaar, en binnen ligt alles al op zijn plek.
We reden via rustige wegen en kleine dorpen, en gebruikten Park4Night vooral als inspiratiebron voor plekken die je anders voorbijrijdt. Niet elke locatie is geschikt, maar het helpt om te zien waar anderen verblijven. Het lichte, wendbare formaat maakte dat we ook in steden of bij een smalle berm niet lang hoefden te twijfelen.
Op Elba viel het kwartje: de caravan was geen bestemming, maar een instrument. De kinderen renden vooruit naar het strand, wij zetten koffie in de uitenkeuken, en binnen bleef het koel genoeg om even te lezen. Dat is het soort “comfort” dat ik bedoel: niet luxe, maar frictie wegnemen.
Schaduwplek op wielen, midden op de dag: Teardrop Caravan als schuilruimte
In the middle of the day, the cabin became our shaded retreat. A Teardrop Caravan lacks standing height; that's a limitation you shouldn't overlook. However, since you don't walk around inside, you sit differently, look at things differently, and find it easier to relax.
The mechanism is simple: double doors with sliding windows and an open roof window ensure pleasant air circulation while the thick insulation keeps the heat out. You can immediately feel the practical effect when the sun shines brightly: the air stays in motion, the wood doesn’t feel stifling, and your eyes naturally find a calm spot to focus on.
On warm days in Elba, during a heatwave—stagnant air and bright light—the difference between "not being able to stand it at the campsite" and simply being able to relax was clearly noticeable. With the door open, back against the ergonomic backrest, and comfortably gazing outside. That may seem small, but it determines whether you experience the afternoon as a break or not. I had some ideas about this during the design phase, but I didn't expect it to turn out so well.
Zitten en lezen: binnen voelt groter
De binnenruimte voelt groter aan omdat alles is ontworpen op zithoogte. Wanneer je op het bed zit, met je rug tegen de rugleuning, richt je blik zich op licht in plaats van rommel. Dit is geen truc; het komt door het weglaten van overbodige elementen.
Ik ontdekte dat lezen onderweg pas echt lukt als je niet eerst hoeft te zorgen voor comfort. Twee leeslampen, een vaste plek voor je boek en voldoende ventilatie om slaperigheid te voorkomen, zijn essentieel. Het hout voegt een zachte, warme toon toe, vooral 's avonds wanneer de buitenwereld donker wordt.
Een gedachte die ik tijdens de reis vaak had: hoe kan het dat ik me hier zo prettig voel? De open opbouw en de ergonomische rugleuning, alles binnen handbereik en van hout, werken samen om een gevoel van welzijn te creëren. Het werkt echt dacht ik met een glimlach
Slimme opbergruimte voor vier personen
Opbergen was de vraag waar ik vooraf het meest kritisch op was. Met twee volwassenen en kinderen stapelt “klein spul” zich snel op: zwemkleding, schoenen, boeken, spelletjes, kabels, eten. Het moest niet alleen passen, maar ook terug te vinden zijn zonder alles overhoop te halen.
De oplossing zat in lagen in combinatie met snel toegankelijke berging: onder het bed, achter de rugleuning, en boven het voeteneinde met open opslag. In de keuken werkte het hetzelfde: laden voor bestek en pannen, een plek voor afval, een schuiflade voor een 40L coolbox en een open toegang naar de dagelijkse items. Door die vaste plekken ontstond er geen zoektocht, zelfs niet na een lange rijdag.
Wat ik praktisch leerde: opbergruimte is pas “slim” als je hem gebruikt zonder te bukken, te stapelen of eerst iets anders weg te halen. Daarom hielden we één zone bewust open, zodat het ruimtelijk bleef en je hoofd niet volloopt.
Onder het opklapbare matras: stoelen tafel grote meer techniche items zoals het luifel zeil
Achter boven de rugleuning: boeken, lampjes, kleine dagelijkse items zoals telefoon opladen.
Achter boven de rugleuning: Grote zachte items zoals ectra deken en lakens.
Boven het voeteneinde: kleding en algemene items zoals de zwem tas.
Keukenlades: koken, afwas, afval en koelruimte zonder herpakken
Boven de keuken kas : voor dagenlijkse dingen, flessen en alles wat toeganeklijk moet zijn voor het eten bereiden
Extra op de dissel: één box voor spullen die nat of zanderig worden, of voor drie fietsen.
Parkeren zonder stress, spontaan stoppen
Parkeren werd een non-issue, en dat veranderde onze route. Met een compacte Mini Caravan durf je eerder een afslag te nemen die je anders laat liggen: een smalle straat naar een uitzichtpunt, een plekje bij een rivier, een korte stop in een stad.
Park4Night hielp ons om rustig te blijven in de keuze. Niet als “garantie”, maar als kaart van ervaringen. We kozen plekken waar je vooral stil kunt zijn: een rand van een veld, een parkeerplek bij water, een hoek waar je niemand stoort.
De beste avond kwam door een fout. In het donker namen we een verkeerde afslag en belandden op een smal bergpad. Ik voelde even die spanning van “dit is te krap”, we kondenn niet meer keren zonder drama. Even later sprak een lokale eigenaar ons aan, niet boos, eerder nieuwsgierig, en wees een plek aan waar we mochten staan—met een uitzicht dat je niet kan pannen. We kregen een biertje en een lekker ondbeit de volgende ochtend. Weer zon moment om niet te vergeten.

Conclusie
Na drie weken onderweg met het prototype van de Pure Camper Teardrop kunnen we één ding met zekerheid zeggen: dit is kamperen met het beste van twee werelden. Je behoudt het vrije, spontane gevoel van reizen, maar voegt daar een verrassend comfortabele “schaduwplek op wielen” aan toe.
Juist op warme dagen merkten we hoe fijn het is om even naar binnen te kunnen, deuren open, kinderen buiten spelend, en toch een koele plek om te zitten, te lezen en bij te komen.
Wat ons het meest bijbleef, is hoe snel je je ergens thuis voelt: de zitruimte nodigt uit om echt te vertragen, de indeling is logisch, en de opbergruimte blijkt in de praktijk ruimer dan je vooraf denkt. Daarbij maakt het lichte en wendbare karakter het reizen ontspannen—van parkeren in een stad tot het vinden van een rustige plek onderweg.
Natuurlijk: een prototype is ook leren. Op heel ruwe ondergrond merkten we dat stabiliteit aandacht vraagt, en voor wie langer off-grid wil staan is zonne-energie een logische volgende stap. Maar juist die combinatie van sterke basis, slimme keuzes en duidelijke verbeterpunten geeft vertrouwen.
Kortom: de Pure Camper Teardrop heeft ons niet alleen comfortabeler laten reizen, maar vooral vrijer. En als een caravan ervoor zorgt dat je overdag vaker een boek pakt, ’s avonds langer buiten zit en onderweg makkelijker “ja” zegt tegen een spontane stop—dan is het voor ons meer dan een kampeermiddel. Het is een manier van reizen.
De kern die ik meeneem: eerlijk zijn over de grens → verbeteren van het mechanisme → meer rust in gebruik.
Opmerkingen